Geachte heer Asscher,

Ik heb grote waardering voor uw goede werken voor onze stad, maar er is iets helemaal mis met de kansen voor kinderen hier.

Kennissamenleving, topstad, investeren in de toekomst van onze kinderen. Je zou denken dat een stad als Amsterdam staat te springen om al die kinderen die naar een gymnasium willen en kunnen. Helaas is de praktijk anders: in plaats van scholen die met open armen getalenteerde kinderen verwelkomen, organiseren we veel stress en daarna te weinig plaatsen.

Het kan toch niet als een verrassing komen dat deze kinderen bestaan? Toen de eerste baby bij ons op komst was waren zeven creches de eerste die het wisten en hadden we inderdaad anderhalf jaar en veel soebatten later een plek. Voor zwemles was de wachtlijst een jaar, voor de basisschool hebben we twee jaar alle wachtlijsten en trucs uit de kast gehaald en op de dag voordat onze oudste vier werd kregen we voorwaar een plek. Vrije schoolkeuze? Je mocht blij zijn dat je überhaupt terecht kon met dat blijkbaar niet zo heel gewenste jonge mens! Voetbal, hockey en tennis: allemaal hetzelfde liedje (de muziekles is een opmerkelijke uitzondering; nu niet op gaan bezuinigen hoor!).

We zijn nu twaalf jaar verder en de aanmelding voor de middelbare school overtreft de eerdere ervaringen: was er nou echt niemand die u voor kon rekenen dat kinderen die op de basisschool terecht komen na verloop van tijd ook een middelbare school behoeven? Dat sommige misschien zo goed basisonderwijs krijgen dat ze zelfs naar een gymnasium kunnen gaan? Hadden we nou niet een keer wat plaatsen te veel kunnen organiseren in plaats van honderd te weinig?

En als ze naar een gymnasium kunnen dan moeten we dat ook willen, als ouders en vooral als samenleving; er zijn wel tachtig redenen om kinderen zo hoog mogelijk op te leiden en ze naar de beste scholen te sturen, ik doe er drie:

1) Onze samenleving vergrijst, dat gaat duur worden, dan helpt het misschien als onze kinderen zo goed mogelijk opgeleid raken, zodat ze later zoveel mogelijk aow kunnen opbrengen en misschien zelf ook nog iets over houden. Geld verdienen, zullen ze in een kennissamenleving niet doen zonder gedegen onderwijs. Zelfs succesvolle ondernemers zijn tegenwoordig in overgrote meerderheid hoog opgeleid.

2) Amsterdam wil een creative city zijn, een topstad, een plek van bruisende culturele en intellectuele dynamiek. Hoe zou dat moeten als we niet in staat zijn de kinderen van die stad goed onderwijs te bieden?