|
De loting: verslag van een ouder |
15 april: loting op het Barlaeus Voor veel kinderen uit groep acht van het basisonderwijs zit het er allang op: Veel potentiele middelbare scholen be- en onderzocht, cito gemaakt, de uitslag inmiddels bekend, ingeschreven op een middelbare school naar keuze en dan nu nog de musical en wachten op de zomervakantie. Alleen voor een paar kinderen (en ouders) was het vandaag (dinsdag 15 april) nog even nagelbijten. Zij hadden zich op een te populaire school ingeschreven; zo ook mijn dochter. Vanochtend mochten de ouders de arena van het Barlaeus betreden, want daar werd met behulp van het rad van fortuin over de komende zes schooljaren van mijn kind beslist. Even wat getallen: 157 kinderen hadden zich ingeschreven, voor 135 was er plaats. 39 kinderen werden op nepotistische gronden automatisch toegelaten, 1 kind om humanitaire redenen. De overige 117 restte alleen hopen, bidden en of afwachten of vrouwe Fortuna hun goed gezind zou zijn. Onze kinderen waren inmiddels tot fiches met nummers gereduceerd. Een notaris hengelde 95 visjes uit een houten doosje dat voor het digitale tijdperk waarschijnlijk nog als krijtdoosje had gefungeerd. De nummers werden drievoudig gecheckt –je zult toch eens een fout maken- en daarna werden de voornamen van de gelukkigen op alfabetische volgorde in hoog tempo voorgelezen. Toen na Samuel Sarah werd genoemd wist ik dat mijn dochter Sanne daar nog in dat houten bakje zwom. Nu maak ik me over mijn dochter wat dat betreft geen zorgen, die zwemt niet in zeven houten bakjes tegelijk. Maar het is zeker een teleurstelling voor haar, dat ze ondanks haar maximale cito-score toch niet op de school van haar keuze terrecht kan. En dat is het voor mij ook. Ondanks dat de regering graag van Nederland een kennis-economie wil maken zorgen ze niet voor voldoende gymnasia. De stad Amsterdam verbied een gewogen loting zodat misschien zelfs kinderen met een cito-score van maar net 5 punten boven de bovengrens van VMBO-t evenveel kans hebben om op het gymnasium te komen als iemand met de maximale score. Dat het handig is als broertjes en of zusjes naar dezelfde middelbare school gaan, begrijp ik. Maar sinds wanneer rechtvaardigd ‘handig’ een voorkeursbehandeling? Het Barlaeus was de eerste keus van mijn dochter, Nu gaat ze naar "‘t vierde", haar tweede keus en ondanks dat nu juist die school de eerste keus was van haar ouders, kan ik toch niet blij zijn met hoe het allemaal gelopen is. Peter Smith
|